Artikel in de Puur

Artikel in de Puur:

Reisverhaal 2

Reisverhaal 3

Reisverhaal 4

Reisverhaal 5

Verlangen naar Verre Verten

Elke morgen wakker worden als de zon opkomt, ons laten meevoeren door het ritme van die dag en gaan slapen wanneer we moe zijn van alle nieuwe indrukken. Snuffelen aan andere culturen, proeven van nieuwe gerechten, verzadigd worden door de overdadige natuur. Geen stress, sociale verplichtingen of eindeloze files, maar rust voor onze ziel en VRIJHEID met eindeloze vergezichten. Het lijkt ons wel wat.

Als de kans zich aandient om te gaan reizen, grijpen we die met beide handen aan. Gretig en roekeloos storten we ons in dit nieuwe avontuur.

Het begin

De eerste vakantie die ik me herinner, is Oost-Capelle in Zeeland. Staand aan de enorme zee met die hoge golven, vraag ik me af of er aan de andere kant nou ook nog iets is. Tot mijn grote opluchting blijkt dat zo te zijn. De wereld is gelukkig groter dan de zandbak. En als er iets is, kun je er komen. Het verlangen om te reizen is geboren. Sterker nog, het blijkt een virus te zijn dat regelmatig de kop opsteekt. Daar is niet veel voor nodig: een landkaart, een geur, een foto, de zee…

Twee mensen met hetzelfde virus die met elkaar trouwen, wordt natuurlijk chaos. Wij kopen dus geen huis, zoals onze vrienden dat doen, maar een ticket. Van Peking naar New Delhi, om precies te zijn. De motivatie weet ik niet precies meer. Het zal wel goedkoop zijn geweest. Het is in elk geval een stok achter de deur om te gaan reizen en niet langer te blijven uitstellen. Om in Peking te komen, volgt er een treinkaartje van de Trans Siberië-Express. Om weer uit Delhi te komen een busticket naar Nepal en zo blijven we bezig tot we heel Azië zijn doorgereisd. Maar behalve Het Virus loop ik ondertussen ook nog een bevruchting op, en met een backpack op m’n rug en een baby in m’n buik en bovendien kotsmisselijk besluiten we om terug te gaan naar Nederland om een keurig, net leventje te gaan leiden, zoals iedereen dat doet. Met een ziektekostenverzekering, pensioenopbouw en natuurlijk de Hema.

Suriname

Na vijftig ambachten en eenenvijftig frustraties, met als grand finale een daverende burn-out bij echtgenoot, besluiten we dat er iets moet veranderen. We zijn niet geschikt voor B.V. Nederland: verzorgd van de wieg tot het graf. We voelen ons een bootje dat vastgeketend zit aan de kade van een prachtige haven. We weten dat de wereld groter is dan Nederland en dat er aan de andere kant van de oceaan ook nog iets is. En als er iets is, kun je er komen. Dus emigreren we in 2005 naar Suriname, met inmiddels drie tieners. We komen in een heel nieuwe wereld terecht, zonder elektriciteit of stromend water, maar wel met heel veel rust. Wat wil je, wanneer je in een dorpje gaat wonen dat Lust&Rust heet?

DE REIS

Wanneer na negen jaar ons laatste broedsel uitvliegt, slaat Het Virus weer genadeloos toe. We bieden deze keer geen weerstand en laten ons blijmoedig overweldigen. Waar zullen we naartoe gaan? Laten we beginnen met het zuidelijkste puntje van Zuid Amerika. We zitten toch al op het continent, dus dat is het meest eenvoudige.

Twee dagen voor vertrek vinden we een Toyota Land Cruiser, die onder de schuilnaam Lexus het levenslicht zag in de Verenigde Staten. Zoals wel vaker met afgedankte zooi, komt hij in Suriname terecht, waar wij hem liefdevol in de armen sluiten. Een beetje oud, gebutst en beschadigd, maar daar kunnen we wel mee leven. En het belangrijkste is: Hij kost maar 5000 euro en we kunnen weg. Het vertrouwen is er nog niet, maar dat komt hopelijk nog wel.

En zo vertrekken we: november 2013. Bestemming: Ushuaia. Route: onbekend. Tijdsduur: onbepaald of tot het geld op is. Budget: 1500 euro per maand. Inkomen: Vertalen. Voorbereiding: Een Lonely Planet reisgids, een ziektekostenverzekering en de aankoop van een 4×4. We hebben onze zaakjes dus prima op orde.

Het is nog even een gesteggel om Suriname uit te komen, want bij de veerpont naar Guyana willen ze ons geen enkeltje verkopen. En dus vertrekken we met een retourtje naar de overkant. We kunnen dus nog terug als we willen. Maar dat willen we niet.

Het nieuwe leven

Tussen dromen en doen zit nog een wereld van verschil. In Guyana hang ik misselijk van de stress boven het toilet. Het duurt even voor ik het ritme van het nieuwe leven te pakken heb. We hebben geen agenda, geen planning, behalve de deadline van de te vertalen boeken, en vaak geen idee waar we de komende nacht moeten slapen, waar we boodschappen moeten doen, hoe de mensen zijn en of het net zo leuk is als anderen zeggen. Wat te doen als de auto het in de middle of nowhere begeeft? En wat moet ik met al die apparaten die opeens op m’n schoot liggen? Een GPS, een GoPro, die dan weer moet worden bediend met een smartphone, een nieuw fototoestel met allemaal knopjes. En dan praat ik nog niet eens over een kookstel op benzine, waarbij je eerst moet pompen en dan een hendeltje moet omzetten. ‘We gingen toch minimalistisch leven?!’ roep ik vertwijfeld en lichtelijk paniekerig uit. Na verloop van tijd vallen de kwartjes en begin ik toch de voordelen te zien van al die overbodige gadgets.

Zegeningen

Na een poosje ben ik gewend en begin ik te ontspannen. We leven bij de dag. Leren God op een andere manier kennen. Niet omdat hij veranderd is, maar omdat wij veranderd zijn. We komen er steeds meer achter dat hij geen eventmanager is, maar een God die een relatie wil. Nu de ‘events’ wegvallen, blijft de relatie over. Sterk, liefdevol en een bron van leven. We voelen ons zo bevoorrecht.

We hebben walvissen zien springen. Geslapen op een levende vulkaan, net onder de sneeuwkap. In een eenzame woestijn gestaan. We hebben over het grootste zoutmeer ter wereld gereden. Zijn via hele smalle, hoge weggetjes, passen van bijna 5000 meter over gegaan. We hebben gezwommen tussen grote zeeschildpadden. Echtgenoot dan, ik vond het te koud. Lama’s geaaid. De Machu Picchu gezien. Te veel om op te noemen. Doordat we eigen vervoer hebben, kunnen we alles in ons eigen tempo doen. Ondertussen vertaalt echtgenoot z’n boeken in de mooiste kantoren ter wereld. Met spectaculaire uitzichten.

En we hebben gezien dat arme mensen ook heel gelukkig kunnen zijn. En net zo goed of slecht zijn als rijke mensen. En dat niet alle problemen op te lossen zijn met geld. Dat het gros van de mensheid met een pensioengat zo diep als de Grand Canyon leeft en daar niet wakker van ligt. Dat mensen die het vermogen hebben om met de dag te leven, vaak veel gelukkiger zijn. En we realiseren ons dat we de neiging hebben om de wereld te bekijken door een erg westerse bril en dat het heel verrijkend kan zijn om eens een andere bril op te zetten. En dat onze zekerheden veel minder zeker zijn, God veel groter is, en een leven zonder verplichtingen veel nuttiger is dan ik altijd dacht.

Nederland

Nederlanders zijn stapelgek. Het is één van de weinige landen waar mensen zoveel dingen tegelijk doen in zo weinig tijd. Najagen van wind. Je wordt er doodmoe van. En wat brengt het je? Gebakken lucht en leegte. Daarom is Nederland rijk, maar tegelijkertijd ook arm. Rijk in welvaart en ‘schijnzekerheden’. Vaak arm in het investeren in relaties die er echt toe doen.

De toekomst

We weten niet hoe lang we nog blijven reizen. We hebben tegen God gezegd dat we flexibel zijn. Hij zegt maar waar hij ons wil hebben. We wachten het wel af. Tot die tijd reizen we lekker door en doen we wat onze hand vindt om te doen. Maar elke morgen wakker worden en ons laten meevoeren door het ritme van de dag zijn we voorlopig nog niet zat

Er zal ongetwijfeld een tijd komen dat ons levensbootje weer tijdelijk een haven binnenloopt. Om daarna hopelijk weer uit te varen naar nieuwe Verre Verten. Bootjes zijn niet gemaakt om in de haven te blijven liggen. Hoe leuk en veilig ook. Boten zijn gemaakt om te varen, om stormen te trotseren en vrij te zijn. Of dat nou in letterlijke zin is of figuurlijk. Ik wil gaan! Ik wil de wind in mijn haren voelen, het zout in mijn gezicht, en vrij zijn!

Ik wil me niet laten leiden door mijn angsten, maar door mijn passie. God is overal, heeft overal filialen met grondpersoneel, al functioneert het ene filiaal wat beter dan het andere. De één of andere wijsneus heeft ooit gezegd: ‘The biggest risk in life is not to take de risk at all.’

Wanneer onze levensreis ten einde is, weten we niet. Maar we weten dat er buiten deze wereld nog iets is. En als er iets is, kun je er komen…

 

Categories: PUBLICATIES | Leave a comment

Columns Visie

Columns Visie:

week 1

LESS IS MORE

Hij lonkt naar ons, de advertentie van die fourwheeldrive. En het bedrag is ook niet verkeerd: 5000 euro. Dat hebben we precies. Ons gevoel is niet goed, maar toch kopen we hem, anders komen we nooit weg. Opknappen doen we onderweg wel. Onze kinderen zijn uitgevlogen. Het wordt tijd dat wij dat ook doen. We communiceren toch al via de digitale snelweg en voor hen is het ideaal om ouders te hebben met een aan- en uitknopje. Het is nu of nooit.

Alles wat niet in de auto past, gooien of geven we weg. Er wordt hevig gedebatteerd over de beperkte ruimte. Als jij een katrol met 50 meter kabel en een haakse slijpschijf meeneemt, gaan er van mij vier paar schoenen mee. Maar we komen eruit. Wat eerst verlies lijkt, blijkt winst te zijn. En een heleboel vrijheid op te leveren. We kunnen niet meer vertrouwen op ons bezit, netwerk en sociale voorzieningen, maar alleen op onze hemelse Vader. En die houdt wel van een paar visjes die tegen de stroom in zwemmen.

week 2

COMFORTZONE

In de afgelopen elf maanden dat we reizen, ben ik zo vaak uit m’n comfortzone geweest, dat ik niet eens meer weet waar die ligt. Ik val mezelf regelmatig tegen. Ben ook veel minder stoer dan ik dacht. De eerste keer dat we met onze daktent uitgeklapt in het wild kamperen, doe ik geen oog dicht. Manlief ligt met een groot kapmes naast hem als een baby te slapen. Ik heb daar niet zoveel vertrouwen in. Voor hij wakker is, zijn we allang vermoord. Met hetzelfde mes, waarschijnlijk.

Ook zou ik onderweg Spaans gaan leren. Na drie weken overdreven discipline ligt de online cursus veilig opgeslagen in de onnavolgbare netwerken van mijn computer. Taal is niet mijn ding. Eigenlijk ben ik gewoon een ruggengraatloze amoebe. God is daarentegen steeds groter geworden. De onmetelijke oceaan, de actieve vulkanen, de enorme toppen van de Andes, de bijzondere ontmoetingen, hulp als dingen hulpeloos lijken – ze benadrukken alleen maar dat het simpelweg tijd wordt om te verhuizen naar Gods comfortzone.

week 3

EEN NIEUWE KEUKEN

Jippie! Ik heb een nieuwe keuken. Hij is twee lades hoog en twee pitten breed. In matzwart met ingehouden motieven. Gemaakt door mijn eigen bouwvakker, met bloed, zweet en tranen en onder grote belangstelling van de plaatselijke doe-het-zelvers. We zijn allebei verbaasd dat de twee lades zo soepel heen en weer glijden. Behalve een gat in z’n duim is er verder geen schade. De zee is mijn vaatwasser. Er zitten waarschijnlijk genoeg zout en chemicaliën in om de boel van alle bacteriën te ontdoen. En de keuken schoonmaken is een kwestie van vijf minuten. Ik ben best trots op mezelf dat ik met zo weinig spullen uit de voeten kan. Later komen we fietsers tegen. ‘Wat een luxe keuken heb jij,’ zegt het vrouwelijke gedeelte van het stel. ‘Ik heb alleen maar een brandertje.’

week 4

HOOGTEZIEKTE

Het plaatje: Stoer hangen wij tegen onze 4×4 aan. Het felroze, gebreide mutsje van m’n moeder heb ik opgedaan zodat we vanaf de maan te zien zijn. We staan op 4600m en voelen ons onoverwinnelijk. Wie slaapt er op nou op een actieve vulkaan? Wij! ‘s nachts sneeuwt het een beetje en lopen de vossen om de auto heen.

De werkelijkheid: Wij zijn met onze stomme koppen in één keer naar 4600m gereden. In de loop van de nacht worden we steeds beroerder. Apathisch zie ik de vossen om de auto lopen, maar ik heb geen zin om m’n fototoestel te pakken, want dat ligt wel een meter verderop. De lucht is ijl. Het bevat op die hoogte niet zoveel zuurstof meer. Ik heb duidelijk meer nodig. Je hoeft geen medische studie te hebben gehad om te weten dat dit verschijnselen van hoogteziekte zijn. Het staat in elke reisgids. Maar we hebben het absoluut niet serieus genomen. De enige oplossing is snel naar beneden. We kennen onze plaats weer.

week 5

HET VOLUME VAN DE VOORGANGER

Waarom schreeuwen die evangelischen altijd zo?’ verzucht echtgenoot geërgerd als we in Baños, in Ecuador, langs een gebouwtje lopen. De deuren staan wijd open en het geluid buldert over straat. We zijn toch wel nieuwsgierig geworden en lopen naar de ingang. Voor we het weten, zitten we binnen. Aan alle kanten zien we mensen vriendelijk knikken. Van onze voorburen krijgen we een Spaanse bijbel in onze handen gedrukt. We snappen helemaal niks van de preek. We weten niet of het pastoraat wel goed geregeld is en of daar wel professionele mensen in zitten, of de bidstonden wel goed worden bezocht en of er wel een visie is, of een thema voor het komende jaar. Na de dienst krijg ik van de dames een warme omhelzing en van de heren een hand. Ik voel me zo welkom hier. Love is in the air. en was het daar uiteindelijk allemaal niet om begonnen? Het is maar goed dat die voorganger z’n volumeknopje niet kon vinden, zegt echtgenoot als we weer op straat lopen. Anders waren we daar nooit terechtgekomen.

week 6

ER IS EEN TIJD

Wat doe jij nou zo heel de dag als Wim moet werken?’ wordt me regelmatig gevraagd. Altijd door Nederlanders trouwens. Nooit door Zuid-Amerikanen. Hoe productief we zijn, boeit hen een stuk minder. Ik vind het een lastige vraag. Mijn leven stroomt niet over van algemeen nut voor de mensheid, of zo. De meeste tijd gaat zitten in eten en drinken, slaapplaatsen zoeken en de route uitstippelen. We praten veel met elkaar en met al die interessante mensen die we tegenkomen. Wiens leven ik in me opzuig. Mensen die ik bewonder en soms verafschuw. Mensen die vaak zo verrassend hetzelfde zijn en soms ook zo verschillend. Mensen die me aan het nadenken zetten. Waarom doe ik de dingen zoals ik ze doe? Tegen de tijd dat we richting de Lage Landen gaan, graaf ik m’n agenda op en krijg ik alweer snel de neiging om mee te doen in het ‘meer voor de Heer’. Misschien is het wel zoals Prediker zegt: Er is een tijd voor…

week 7

SEXY WOMAN

Je hebt mensen met geld en geen tijd, en mensen met tijd en geen geld. Wij vallen duidelijk in de laatste categorie. Was ik maar rijk en niet zo knap, verzucht echtgenoot. We willen namelijk heel graag naar de Machu Picchu en de archeologische site Sakseywaman (klinkt als sexy woman) bij Cuzco. De Peruanen weten helaas flink te rekenen, vooral voor de trein naar Machu Picchu. Dan gaan we toch gewoon lopen, mokken we. Al lopend besparen we vele dollars. Als twee hijgende herten komen we op plaats van bestemming aan, maar ons loon is groot.

We zijn zwaar onder de indruk van de bouwstijl van de Inca’s. Natuurstenen die allemaal verschillend zijn, sommige heel groot, andere weer bescheiden in een klein hoekje. Maar allemaal passen ze perfect op die ene plaats waar de architect ze wilde hebben. Ze sluiten zelfs zo naadloos op elkaar aan, dat je er geen papiertje tussen kunt krijgen. Het is zoveel mooier en steviger dan bakstenen die allemaal uit dezelfde mal komen. De Inca’s hebben ons een nieuwe blik op bouwen gegeven.

week 8

VEILIG

Caracas heeft het hoogste moordcijfer van Zuid-Amerika. Niet echt veilig dus. Maar onze vrienden wonen daar. Dus we gaan. Er zijn veel politiecontroles met corrupte agenten. Bij de eerste komen we weg door te doen alsof we hen niet begrijpen. Dat kost niet eens zoveel moeite. Bij de tweede wapperen we met een nepformulier van de Nederlandse ambassade. Dat lukt ook nog. Bij de derde dreigen ze onze auto in beslag te nemen. We zitten klem. Zij weten het en wij weten het. We betalen en hebben daar zwaar de pest in. Daar gaan onze principes om niet mee te werken aan corruptie. Even later vliegen de verwijten over en weer. Er valt een verbeten stilte.

Maar langzaam vinden onze handen elkaar. Daarna onze harten. Vervolgens kunnen we gaan oefenen in het zeventig maal zeven maal vergeven. Als klap op de vuurpijl breekt er ook nog een remleiding. We weten nog net een tankstation te bereiken. Tot onze verbazing en opluchting staat daar een auto-ambulance. En zo rijden we even later als vorsten de achterbuurten van Caracas binnen. Veiliger kan niet.

eenzame fietsers

DE EENZAME FIETSERS

We kamperen op een eilandje met cactussen, midden op de Salar de Uyuni, het grootste zoutmeer ter wereld. De stilte en weidsheid van het meer zijn indrukwekkend. In de verte zien we vier stipjes aankomen Het zijn vier fietsers. De Helden. Het lijkt niet goed te gaan met een van de meisjes, want de jongen naast haar duwt haar. Ze hebben het zwaar. De Salar ligt op bijna 4000 meter hoogte. De lucht is ijl en er staat een sterke tegenwind. Ze komen in de richting van het eilandje. We delen ons eten, ons water en onze verhalen. Het meisje blijkt flink last van haar knie te hebben en we bieden aan om een gedeelte van de bagage mee te nemen. Het ontroert me als ik de zorg van de jongen voor het meisje zie en ook hoe die vier voor elkaar zorgen. Ik gun iedereen een paar van dit soort mensen om zich heen als de omstandigheden te zwaar worden.

Een dag later vertrekken ze weer. Vier kleine stipjes op die onmetelijke zoutvlakte.

week 10

Wij gaan bijna niet naar een kerk, bezoeken geen kringavonden, vrouwenochtenden, mannendagen, stilteweekenden, discipelschaps-trainingen, bijbelstudies, praise-avonden of kerstvieringen. We leiden geen kring, zondagsschool, jeugdgroep, crèche, bejaardensoos of pastorale teams. We doen niet mee aan evangelisatieacties, vernieuwingscommissies, psalmenwerkgroepen of bouwcommissies.

Zijn we eigenlijk nog wel christen, nu dit allemaal wegvalt? Ik kan daar volmondig ‘ja’ op zeggen. We hebben God van een andere kant leren kennen. Als een God van rust. We zien met lede ogen aan hoe in Nederland de één na de ander onderuit gaat. Juist de mensen die zo actief zijn in het ‘werk voor de Heer’. Ze storten in. Uitgeblust, opgebrand en moe, moe, moe. Nederland is het enige land dat we kennen dat zo dwaas doet. Vaak zie je dat pas als je eruit bent. We zouden het van de daken willen schreeuwen: ‘Doe normaal!’ God is geen slavendrijver. Geef Hem niet de schuld als je zelf de balans niet weet te vinden. Hij is de bron van Levend Water. Niet onze activiteiten en goede werken. Hoe goed bedoeld ook.

Scan0008

TOPTIJD

Het nadeel van ver weg zitten, is het feit dat je familie en vrienden moet missen. Echtgenoot mist soms z’n broer. Alles wat je doet, heeft z’n voordelen en z’n nadelen. Wij hebben dus het onzalige plan opgevat om aan partnerruil te doen. Nee, schrik niet. We hebben elkaar eeuwig trouw beloofd en het blijft in het nette. Ik blijf twee weken langer in Nederland om kinderen, ouders en vrienden weer in de armen te sluiten en zwager neemt voor twee weken mijn plaats in. Het is een unicum dat de broers elkaar zo lang kunnen zien, zonder de storende aanwezigheid van hun echtgenotes. Nu maar hopen dat het goed gaat met twee van die stuurloze projectielen. Zij stoer in de 4×4 op een hoge pas in Peru. Ik in Nederland met schoonzus in de cabrio op de dijk. Ik heb een toptijd in Nederland en zij een toptijd in Peru. En ik realiseer me des te meer hoe kostbaar het is om langdurige relaties te hebben. Juist omdat we zover weg zitten en onze ontmoetingen vaak zo kort en vluchtig zijn.

Scan0012

OH LA LA!

Mijn lief is gestoken door een pijlstaartrog. Hij lijdt ondraaglijke pijnen, maar een bak heet water doet wonderen. Het neutraliseert het gif en de patiënt beschouwt zichzelf als genezen. Ik niet. Ik wil dat hij niet meer gaat zwemmen. En dan krijg ik steun uit onverwachtse hoek. Twee Franse paradijsvogels zijn neergestreken in ons hostel. Ik schat ze rond de zestig. Ze zijn getekend door het leven. Gelukkig zijn ze onderweg hun ‘joi de vivre’ niet kwijtgeraakt. ‘Oh la la, c’est terrible!’ roepen ze in koor en ze schudden bezorgd hun hoofd. De ene is apotheker en heeft de halve inhoud van haar winkeltje bij zich. Ze deelt gul van haar zalfjes. Als dank zet Wim hun foto’s op het internet, waarop zij ons weer als dank uitnodigen voor het eten. Haute cuisine met de Franse slag. We houden allemaal van langoesten. Om te eten dan. De dames vinden ons best tof, ondanks dat we christen zijn en tot overmaat van ramp niet roken en amper drinken. De klik is wederzijds. Twee verschillende werelden die elkaar even raken.
week 11

ENGE WEGGETJES

Echtgenoot heeft een obsessie voor eenzame, onverharde weggetjes. Als het even kan hoog en smal met onpeilbare diepten. Vooral geen vangrails, want die verpesten het alleen maar. Tegelijkertijd bedient hij ook de GoPro. Door die fascinatie hebben we onder andere bovenop een vulkaan gestaan, naast een geiser, middenin een woestijn en bedwingen we de hoogste passen. Dit soort weggetjes zijn goed voor mijn gebedsleven. Ik deel die passie alleen maar achteraf. In retro-perspectief, zeg maar.

Ik laat me wat meer leiden door mijn angsten. Hij door z’n levenslust. Meestal wint zijn enthousiasme het van mijn realiteitszin. En dat is maar goed ook. Anders zouden we maar een saai leven hebben. Maar soms wint mijn wijsheid het van zijn dwaasheid. En dat is maar goed ook. Anders zouden we helemaal geen leven hebben.

En zo houden we elkaar aardig in evenwicht. Wel spannende weggetjes, maar ver genoeg bij de rand vandaan om het ook nog te kunnen navertellen. week 12

NIEUWE DROMEN

Alles begint met een toekomstdroom, maar er komt een moment dat die moet worden omgezet naar het heden. Niet dromen maar doen. En dan begint het afscheid nemen van het oude leven en dat doet pijn. Het oude leven dat zo vertrouwd is en past als een oude, versleten spijkerbroek. Tegelijkertijd weet je dat het tijd wordt voor iets nieuws. Dat is het zwaarste gedeelte.

Na het afscheid van het oude komt er ruimte voor het nieuwe. Blijk je veel meer te kunnen dan je altijd heb gedacht en zit je bestaan opeens vol verrassingen en onverwachte wendingen. Deze reis heeft ons al zoveel goeds gebracht. We zeggen zo vaak tegen elkaar: ‘Wat een bijzonder leven hebben we toch.’

Lieve Visie-lezers, ik neem weer afscheid van jullie. Ik vond het een voorrecht om ons gerommel met jullie te delen. Hopelijk hebben jullie het met een glimlach gelezen. Het ga jullie goed. We weten niet hoe lang we nog blijven reizen. Misschien wordt het tijd voor nieuwe dingen…

‘Hoe ver is het rijden naar Alaska?‘ of ‘Schat! Zullen we een bootje kopen?!’

Categories: PUBLICATIES | Leave a comment

Verhalenwedstrijd Visie

Winnares verhalenwedstrijd Visie:Scan0009 Scan0010 Scan0011

VERHAAL:

Een waargebeurd verhaal met een beetje peper en zout:

Een reis op blote voeten

Ik blader lusteloos door een tijdschrift. Het zijn allemaal verhalen over van die succesvolle typjes. Van die mensen die op een bijzondere manier door God zijn gezegend. Van die mensen met een bediening, of nog erger, een ministry. Ik kan het woord niet meer hóren. ‘The sky is the limit!’ roepen ze enthousiast. Nou, mijn sky reikt niet verder dan het plafond van onze kleine huiskamer, dat trouwens nodig geverfd moet worden.Op de een of andere manier komt de zegen altijd bij een ander terecht. Nou kan ik dat God ook eigenlijk niet kwalijk nemen. Zo actief ben ik nou ook weer niet. Het enige wat ik doe, is kinderwerk in onze gemeente. Niet omdat ik nou overstroom van liefde voor kinderen, maar omdat mijn schuldgevoel uitsteeg boven dat van de anderen toen er een oproep kwam voor meer kinderwerkers. Eigenlijk vind ik andermans kinderen maar monsters, stuurloze projectielen. Ik mag van de leiding trouwens geen verhalen vertellen, want dat doet tante Betty. Tante Betty is zo’n duizendpoot. Ze heeft de Pabo gedaan en werkt parttime op de basisschool. Ze zit altijd boordevol fijne ideeën, maar het eindigt er meestal mee dat ik tot m’n ellebogen onder de lijm zit omdat ik mag assisteren bij het ‘werkje’.

Ik sleep mezelf naar de keuken voor nog een kop koffie en eet de laatste koekjes uit de trommel. ‘Die kunnen er ook nog wel bij,’ verzucht ik dramatisch.Eigenlijk ben ik gewoon een ruggengraatloze amoebe die het leven aan zich voorbij ziet trekken. Mijn idealen zijn een voor een verdronken in de maalstroom van het leven van alledag.De zomervakantie zit er aan te komen. Manlief is na een eeuwig durende burn-out voorzichtig begonnen aan een freelance baan als vertaler. Als zzp-er om precies te zijn, zelfstandige zonder personeel. In ons geval zelfstandige zonder poen. Op onze bankrekening is het eb. Het belooft een leuke vakantie te worden. Ik heb er echt zin in.‘s Avonds zitten we hersendood achter onze computer een beetje zinloos over het web te surfen.‘Wat zijn jouw dromen?’ hoor ik opeens aan de overkant van de tafel opklinken.‘Dromen of nachtmerries?’ mompel ik niet erg toeschietelijk. Mijn lief gaat er eens goed voor zitten. ‘Nee, dromen,’ zegt hij geduldig.Ik hoef daar niet zo lang over na te denken. Een bootje. Een zeilbootje om precies te zijn en dan een beetje dobberen op het IJsselmeer of de Grevelingen. Ik zie een glinstering aan de overkant die ik al lang niet meer heb gezien‘We kunnen even kijken wat er te koop staat,’klinkt het aarzelend.Even later zitten we genoeglijk samen bootjes te kijken. Het is lang geleden dat we zoveel plezier hebben gehad. We besluiten om onszelf geen limieten op te leggen wat de vraagprijs betreft, anders zijn we snel uitgekeken. Later op de avond krijgen we wat meer realiteitszin en kijken we naar onze bankrekening. Als we alles bij elkaar schrapen, hebben we 2000 euro, maar dat is dan ook echt het maximale. Het allergoedkoopste bootje waar we nog met het hele gezin op kunnen slapen, moet 8000 euro opbrengen. Dat is zoiets als vijf broden en twee visjes voor 5000 man. Dat gaat natuurlijk nooit werken. Er staat er ook nog een bij voor 4000 euro, maar gezien de staat waarin hij verkeert, weet ik niet of dat nog onder het kopje boten thuishoort.

Zaterdags gaan we eerst naar het goedkoopste bootje kijken, want dat ligt dichter bij ons budget. Ergens in het noorden van het land komen we bij een loods terecht waar een heel aantal boten op het droge staat. Er hangt een geur van terpentine en verf, met een vleugje voorjaar.Wij houden van dat sfeertje. Al die boten die daar staan te wachten op een eindeloze zee vol reizen naar verre verten. Helemaal achteraan staat ‘ons’ barrel. Het ding heeft ongetwijfeld betere tijden gekend, maar zo te zien is dat erg lang geleden. We kijken elkaar een beetje mistroostig aan. Hier is met de beste wil van de wereld niets meer van te maken.Een beetje moedeloos geworden, sjokken we weer terug. De geur van terpentine en verf vinden we opeens niet lekker meer en het vleugje voorjaar heeft de zomer niet gehaald. Niks reizen naar verre verten of eindeloze zeeën. Het enige water dat wij deze zomer zullen zien, is het water van het opblaasbadje in onze achtertuin.

Op de terugweg zijn we allebei een beetje stil en zitten we in gedachten verzonken voor ons uit te staren. Teleurgestelde hoop is rotter dan helemaal geen hoop.Thuisgekomen zitten onze kinderen in spanning op ons te wachten. Ons enthousiasme van de afgelopen dagen werkte aanstekelijk. Ik moet even slikken als ik hun gezichten zie. Ik weet dat die blijde verwachting over enkele seconden verdwenen is. Op wereldniveau is dit peanuts, maar op huiskamerniveau erg belangrijk. Ik voel het tot in m’n tenen. Als ze horen dat het niks is geworden, druipen ze af. Wat een butdag, zeg.Even later horen we boven druk gestommel en opgewonden gepraat. Er komt een delegatie naar beneden. Ons nageslacht heeft duidelijk een missie. We zijn benieuwd wat ze hebben bekokstoofd. Ze hebben alle drie hun spaarpot meegenomen. De buit van afgelopen maanden rolt over tafel. Voornamelijk muntjes met her en der wat papiergeld. Alles bij elkaar opgeteld zo’n 80 euro. ‘Wij helpen mee!’ klinkt het enthousiast. ‘Hebben we zo wel genoeg?’Ik slik met moeite m’n ontroering weg. Wat zijn het toch schatten.‘Ik vind dit hartstikke lief, jongens, maar het is nog steeds te weinig. Maar als God wil dat er een bootje komt, komt er een bootje.’Ik schrik even van m’n laatste woorden. Dat klinkt wel erg holy.

Er is iets in ons wakker geworden wat niet meer wil gaan slapen. En ook al is het tegen beter weten in, we kunnen het toch niet laten om op het internet nog even het andere bootje op te zoeken.‘Het is wel een erg leuk bootje en hij staat er al best lang op,’ zegt mijn lief.‘We zouden kunnen gaan kijken,’ opper ik. ‘De een gaat naar een meubelboulevard, om zich te vergapen aan bankstellen, en wij kijken bootjes.’De andere dag is het stralend weer en we stappen tegen beter weten in en gematigd positief toch in de auto. Deze keer voert de weg naar Zeeland. Zo komen we nog eens ergens. We zingen zachtjes mee met de muziek van Hillsong. Stiekem verander ik de tekst iets.‘Sailer, He can move a mountain, my God is mighty to give. He is mighty to give!’Mijn echtgenoot trekt z’n ene wenkbrauw een beetje op wanneer hij mijn variant hoort. Ik zie in de buurt van zijn mond een klein lachspiertje trillen.

We komen aan bij een kleine jachtwerf. Er staat een lekker fris briesje. De lucht is blauw met witte schapenwolken. Van dat perfecte zeilweer. Je hoort in gedachten de zeilen bijna klapperen. Dit weer is niet zo goed voor ons hart.Daar staat ze, hoogverheven op bokken. De voorplecht in de wind. We vallen helemaal stil. De mensen van de werf zijn aardig en vragen ons of we binnen willen kijken. Even later klimmen we via een wiebelig trapje naar boven. In de kuip is inmiddels een tuintje ontstaan. De klusspullen staan nog in de kajuit. De mast ligt er haveloos en overlangs in vier stukken bij. Maar wij zien het niet. Wij zien een prachtige boot. Wij zien een wit geverfde kuip met pas gelakte hardhouten vlonders. Een kajuit waar we precies met z’n vijven in passen. Voor we het in de gaten hebben, is het gebeurd. We zijn verliefd. Hopeloos verliefd, zelfs. De mannen van de jachthaven vertellen dat de eigenaar een infarct heeft gehad en dat ze hem daarna niet meer hebben gezien. Het is een triest verhaal.

We komen helemaal enthousiast thuis. Helaas is het schip met dubbeltjes nog steeds niet gearriveerd.‘We zouden natuurlijk een mailtje kunnen sturen,’ oppert mijn man. ‘Gewoon voor informatie.’‘Dat zou kunnen,’ reageer ik voorzichtig.‘We zitten toch nergens aan vast?’ zegt hij.‘Neuh, dat is zo.’In de loop van de volgende dagen ontstaat er een interessante mailwisseling. De eigenaar, die luistert naar de naam Bert, blijkt humor te hebben. De voorstellen worden steeds dwazer. Zo beloven wij onder andere om de boot naar hem te vernoemen: Beste Bertje. Alles voor de zo vurig gewenste korting.Op een gegeven moment besluiten we open kaart te spelen. We vertellen hem dat we het onderhandelspelletje wel snappen, maar dat we eenvoudigweg niets hebben om ons genereuze bod van tweeduizend euro mee te verhogen.Tot ik opeens roep: ‘Ik heb het! Laten we het bod verhogen met een zelfgebakken appeltaart!’Binnen een paar minuten komt er een mail terug: ‘VERKOCHT, maar je komt die appeltaart warm brengen.’

Ik schrik me helemaal rot en zit te trillen op m’n stoel. ‘Hellup, we hebben een boot!’ roep ik in shock. Het is lang geleden dat we zo’n groot bedrag hebben uitgegeven. Het is natuurlijk ook niet echt verantwoord. Stel dat de wasmachine kapot gaat. Aan de andere kant pompt de adrenaline door onze lijven. We zijn in tijden niet zo energiek geweest. Maar we hebben nog wel wat praktische problemen.De dagen erna vallen we echter van de ene verbazing in de andere. We wisten niet dat er zoveel lieve mensen waren. Van de schilder mogen we tegen inkoopsprijs verf en jachtlak kopen. Er is nog iemand die een koperen kraan heeft liggen. Bij de plaatselijke keukenboer kunnen we resten keukenblad krijgen en ga zo maar door.We hebben ook nog een goede vriend die een bedrijf in speciale transporten heeft. Midden in de nacht belt hij op. ‘Hé, Onassis, we gaan je boot halen.’

We hebben nog zes weken de tijd voor het zomervakantie is en hebben dan ook nog nooit zo hard en eensgezind gewerkt. We schuren en verven, schuren en verven, en schuren en verven tot het staal wordt bedekt door een flink aantal lagen lak.De kleur geeft nog wel wat discussie. Ik vind blauw en wit wel erg voor de hand liggen. Zou wit en zwart niet gelikter zijn? Maar volgens mijn geliefde echtgenoot zijn we dan net een drijvende rouwkaart. Daar heeft hij eigenlijk wel gelijk in, dus blijft het wit met blauw. Marineblauw, om precies te zijn. Over de naam hoeven we niet lang na te denken. ‘Applepie’ moet het worden. We kunnen het niet laten om als thuishaven ‘Heaven’ te nemen. Na een paar weken keihard werken, met soms veel stress en hard praten, is het grote moment aangebroken: De tewaterlating. We hebben wat familie en vrienden uitgenodigd en ik heb een appeltaart gebakken. Het scheepje blijft gelukkig drijven en iedereen bewondert onze noeste arbeid. De kinderen staan te glimmen van trots.

De grote dag, het begin van de vakantie, is aangebroken. Ik heb in de kringloopwinkel een mooie witte broek gevonden en met mijn blauwe hakken zie ik er best wel kek uit, vind ik zelf. Ik moet tenslotte niet te erg uit de toon vallen bij het Gaastrapubliek. Mijn echtgenoot kijkt me met grote schrikogen aan. Niet vanwege mijn flitsende verschijning, maar vanwege mijn hakken. Hij kan nog net haperend de woorden ‘verf’ en ‘dek’ en ‘totale verwoesting’ uitbrengen. Gelukkig valt het kwartje. Hakken en een boot gaan natuurlijk niet samen. Achteloos schop ik ze uit. Dan maar een reis op blote voeten. Who cares? Die middag zit ik op de voorplecht, m’n blote voeten bungelend boven het water en een hengel in m’n handen. Naast mij ligt een tijdschrift met succesverhalen over van die succesvolle typjes. Van die mensen die op een bijzondere manier zijn gezegend. The sky is the limit. Met een glimlach lees ik de verhalen. Ik ken degene ‘Who cares.’ ’s Avonds vang ik twee visjes en gelukkig heb ik nog vijf broodjes bij me. Ik denk dat dat wel genoeg is.

 

 

 

 

 

Categories: PUBLICATIES | Leave a comment

Foto’s Argentinië,Chili, Nederland en Abu Dhabi (2)

Foto’s  Argentinië, Chili, Nederland en Abu Dhabi (2)

Midden Argentinië met route

Midden Argentinië met route

IMG_4887 (1024x768)

bijzonder bomen

IMG_5051 (1024x768)

Ho!!

IMG_5063 (1024x768)

merengebied

IMG_2313 (2) (1024x450)

woest meer

IMG_5219 (1024x768)

stilleven

IMG_5108 (1024x768)

veerboot

IMG_2287 (1024x768)

zonnetje en water

happy

happy

IMG_5333 (1024x768)

Bariloche

IMG_5322 (1024x768)

omgeving Bariloche

IMG_5298 (1024x768)

herfst

VERTICAL

midden Chili Argentinie

IMG_2680 (726x1024)

carretera austral

IMG_2662 (768x1024)

sprookjeswereld

IMG_2723 (1024x719)

herfst

IMG_2721 (1024x535)

ijsvogel

IMG_2696 (1024x768)

spiegelbeeld

IMG_5775

carretera austral

IMG_2577 (1024x768)

wolken, lucht en water

IMG_5731

marmergrotten

IMG_5729

marmergrotten

IMG_5627

marmergrotte

IMG_2845

marmergrotten

VERTICAL

IMG_2938

Argentijnse pampa’s

IMG_2960

vos

IMG_6018

Perito Moreno

IMG_6000

Perito Moreno

IMG_3092 (768x1024)

een gaucho in de keuken

NAAR NEDERLAND EN VIA ABU DHABI WEER TERUG

IMG_6245 (1024x768)

Daar gaan ze

IMG_6225 (1024x768)

en dan ben je opeens de kleinste

IMG_3430 (1024x768)

zoonlief in z’n element

IMG_3249 (1024x768)

Hier kan Skype niet tegenop

IMG_3489 (768x1024)

Abu Dhabi

IMG_6288 (1024x768)

vader en dochter

OP ZOEK NAAR HET ZUIDELIJKSTE PUNTJE:

IMG_3634-1

Torres del Paine

IMG_6465-1

Torres del Paine

IMG_6410-1

Torres del Paine

IMG_6409-1

Torres del Paine

IMG_6328 (2)-2

alleen op de wereld

IMG_3864-1

Vuurland

IMG_3840-1

winter in Patagonia

IMG_3742-2

nieuwsgierig vosje

IMG_3721-1

kuddedieren met een dwars schaapje

IMG_3697-2

vicuna

IMG_3629-1

nandoe

12003986_895663940522071_163778270144145828_n

uiltjes onderweg

koningspinguins

happy feet

11781747_873703252718140_8863577623515820065_n

park Tierra del Fuego

IMG_4009

park Tierra del Fuego

IMG_6717-1

haven van Ushuaia

IMG_3926-1

bestemming bereikt

IMG_6878 (2)

het einde van de wereld

11791758_873248289430303_725774651_n

een regenboog

IMG_4027

Commoran

IMG_4077

gebogen niet gebroken

 

IMG_4088

zuidelijker kan niet

Peninsula Valdes

modder

modder en regen

IMG_6963 (640x480)

sneeuw en regen

museum Trelew

museum Trelew

enorme botten

enorme botten

onze trouwe metgezel

onze trouwe metgezel

hidden house

hidden house

walviskoppen

walviskoppen

IMG_7058 (640x480)

waterwereld

IMG_7048 (640x480)

voetstappen op het zand

man en water

man en water

IMG_4498

wit walvisjong

die zagen we dus niet

showmodel

licht en water

licht en water

vrouw en water

vrouw en water

prachtig licht

prachtig licht

walvissen aaien

walvissen aaien

oog in oog

oog in oog

11973226_890184077736724_135451558_o (640x360)

beetje groot zo dichtbij

zuidkaper

zuidkaper

fantastisch schouwspel

fantastisch schouwspel

walvissen

even uitblazen

plons

plons

doei

doei

Categories: FOTO'S | Leave a comment

Foto’s Chili en Argentinië (1)

Foto’s Chili en Argentinië:

Chili noord met route

Chili noord met route

IMG_9869 (1024x768)

schildpaddenproject

IMG_3708 (1024x768)

op weg naar de vrijheid

IMG_3718 (1024x768)

lunchen met de biologen

stoer doen

stoere mannen

die zie je niet over het hoofd

die zie je niet over het hoofd

zeeleeuwen

zeeleeuwen in Pisagua

moeder en kind

moeder en kind

vader

vader

keurige landing

wereldkampioen parapente

Wim z'n hobby

enge weggetjes

verlaten kerkhof

verlaten kerkhof

IMG_3758 (1024x768)

overal groene kinderfietsjes

een van de vele wrakken langs de weg

een van de vele wrakken langs de weg

inderdaad kokend heet water

inderdaad kokend heet water

kokend heet water

kokend heet water

voor het eerst een geiser in het echie

voor het eerst een geiser in het echie

in de rij voor de douane met de lama's

in de rij voor de douane met de lama’s

Noord Argentinië met route

Noord Argentinië met route

bergafwaarts

bergafwaarts

enorme pukkel

enorme pukkel

verboden te parkeren

verboden te parkeren

daar istiedan

het Argentijnse vlees

Dakarroute voor motoren

Noord Argentinie

natuurlijk beeldhouwwerk

natuurlijk beeldhouwwerk

IMG_4410 (1024x768)

dreigende lucht

kerk in een dorpje in de Andes

kerk in een dorpje in de Andes

dorpje in de Andes

dorpje in de Andes

weet je zeker dat we goed gaan?

weet je zeker dat we goed gaan?

maar wel een mooi uitzicht

maar wel een mooi uitzicht

en toch was het een mooie weg

blokkade

Wim in z'n element

Wim in z’n element

bermtoeristen bij de Dakar

bermtoeristen bij de Dakar

op zoek naar de Dakar

er zullen er nog velen volgen

heen en weer

heen en weer

IMG_1310 (1024x768)

stilleven

Johnny

Johnny

ode aan de biefstuk

ode aan de biefstuk

ook naast de camping

Uspallata

naast de camping

Uspallata

omgeving Uspallata

omgeving Uspallata

hoge bomen ...

hoge bomen …

Uspallata

Uspallata

Chili midden met route

Chili midden met route

IMG_1523 (1024x768)

metro van Santiago

IMG_4715 (1024x768)

museum Santiago

Stoffig zonnetje

Stoffig zonnetje

IMG_5203 (1024x768)

gefilterd licht

IMG_1874 (1024x768)

bijzondere wolken

IMG_1822 (3) (1024x768)

op eenzame hoogte

IMG_1808 (2) (1024x390)

el condor

IMG_1731 (2) (1024x372)

park de Lircay

Zo waren ze de paar honderd kilometer uit Santiago komen rijden

Zo waren ze de paar honderd kilometer uit Santiago komen rijden

Vulkaan 002 (1024x608)

vulkaanuitbarsting

Daar gaat tie

daar gaat tie

vulkaan met een verbrand koppie

vulkaan met een verbrand koppie

maar wij hebben een Landcruiser

maar wij hebben een Landcruiser

vulkaanweggetjes

vulkaanweggetjes

IMG_2204 (1024x768)

dit is een BOOM

IMG_2211 (2) (1024x768)

happy end

 

 

 


 

 

Categories: FOTO'S | Leave a comment

Het Boek

 

HET BOEK

 

Na een hoop gesputter, gezwoeg en gezweet is dan toch eindelijk het boek over de reis klaar. We zijn er trots op.

Omslag nieuwe rug

De omslag

FLAPTEKST

Ooit een verre reis willen maken? Ooit willen ontsnappen uit de dagelijkse hectiek? Op zoek naar rust en ruimte? Nog eens een simpel leven willen leiden? Nog eens de vrijheid willen proeven? Nog eens tijd willen hebben om na te denken over het leven, over God? Dan is dit boek voor jou. Reis met ons mee, achterin onze 4×4. We starten in Suriname, rijden door de jungle en savanne van Guyana, via het noorden van Brazilië naar Venezuela, waar tijdens ons verblijf een opstand uitbreekt en waar we moeten onderhandelen met corrupte agenten. Vervolgens verder naar beneden via Colombia – waar we de FARC proberen mis te houden – Ecuador, Peru, Bolivia, Argentinië en Chili. Door het Andesgebergte, woestijnen, regenwouden, op vulkanen, langs vulkanen, een gigantisch zoutmeer, over smalle weggetjes, tot we uiteindelijk in het zuidelijkste puntje van Zuid-Amerika zijn, in Patagonië en Vuurland. Ontmoet onderweg lieve, leuke, gekke, slimme, irritante en boeiende mensen en geniet! En denk ondertussen bij jezelf: ‘Blij dat ik nooit zoiets overhoop heb gehaald,’ terwijl je nog even lekker een verse cappuccino voor jezelf inschenkt.

KORTE SAMENVATTING

Dit boek neemt u mee in ons leven als twee Digitale Nomaden, die zich jaren geleden hebben laten uitschrijven uit B.V. Nederland en zijn vertrokken naar Suriname, met een pensioengat zo diep als de Grand Canyon en zonder sociale zekerheden. Wanneer onze kinderen zijn uitgevlogen, besluiten we hun goede voorbeeld te volgen. We verhuren het lege nest en geven of gooien al hun bezittingen weg. Net voor vertrek kopen we voor 5000 euro een oude 4×4 met een drankprobleem. Niet gehinderd door een plan of een agenda reizen we door Zuid-Amerika. We balanceren regelmatig blijmoedig op het randje van de financiële afgrond, maar het lukt om low budget te leven. De reis verandert onze kijk op de wereld, onze blik op onszelf en onze relatie met God

BESTELLEN

Het E-BOOK (pdf) met foto’s en filmpjes en kaarten  is  te koop voor 6,99 euro.

Stuur een mailtje naar: losersinalexus@hotmail.com en je krijgt de rekening en de pdf opgestuurd.

Het BOEK is te koop voor 16,99 euri (zonder portokosten) bij: www.jongboek.nl/shop

Anja stoel-1

Categories: Uncategorized | Leave a comment

Foto’s reünie in Brazilië

Foto’s reünie:

 

uit eten

uit eten

10595952_678050172278564_1173610127_n (960x540)

Abu Dhabi

Ben en Karin in Doebie Dhabi

Ben en Karin in Doebie Dhabi

Sao Paolo by night

Sao Paolo by night

verbannen naar de achterbank

verbannen naar de achterbank

na vier jaar eindelijk weer een familiefoto

na vier jaar eindelijk weer een familiefoto

IMG_2303 (1024x768)

kust richting Rio de Janeiro

happy

happy

twee straatbeelden

twee straatbeelden

straatbeeld paraty

straatbeeld paraty

Paraty

Paraty

die neiging krijg je wel eens

die neiging krijg je wel eens

moet kunnen.

moet kunnen.

onderweg

vader en zoon

good memories

good memories

mooi plaatje

mooi plaatje

de gezusters

de gezusters

copacabana

copacabana

christusbeeld

christusbeeld

zonsopgang Copacabana

zonsopgang Copacabana

weer even herenigd

weer even herenigd

starbucks

starbucks

er is tenminste een duidelijk schema

er is tenminste een duidelijk schema

another night on the airport

another night on the airport

vliegveld van Abu Dhabi

vliegveld van Abu Dhabi

cabrio

cabrio

Categories: FOTO'S | Leave a comment

Foto’s Peru

Foto’s Peru:

 

Peru met route

Peru met route

 

 

 

woestijn noord Peru

woestijn noord Peru

krabben

krabben

strand van Mancora

strand van Mancora

trotse pelikanen

trotse pelikanen

nog meer bootjes op het strand

nog meer bootjes op het strand

met af en toe een boom

met af en toe een boom

in de buurt van Nura

in de buurt van Nura

bootjes onderweg

bootjes onderweg

lange eenzame weg

lange eenzame weg

zand en zee

zand en zee

en af en toe iemand verzakt

en af en toe iemand verzakt

nog meer zand

nog meer zand

zandduinen

zandduinen

pier van Huanchaco

pier van Huanchaco

rieten bootjes

rieten bootjes

pelikanen op het dak

pelikanen op het dak

allemaal op een rijtje

allemaal op een rijtje

bootjes by night

bootjes by night

IMG_2133 (1024x768)

zonsondergang

zonsondergang

omgeving Mancora

omgeving Mancora

twee daktenten op eenzame hoogte

twee daktenten op eenzame hoogte

achte het hostel

achter het hostel

ontmoeting met Coen en Karin-Marijke

ontmoeting met Coen en Karin-Marijke

sssssjt...

sssssjt…

favorite day

favorite day

historisch en pre-historisch

historisch en pre-historisch

Lima

Lima

Bob de Bouwer

Bob de Bouwer

20140901_112939_8_bestshot (1024x576)

de gebroeders

Zij op de olympica pas

de Olympica pas

wij op de dijk

wij op de dijk

alles moet anders

alles moet anders

mooie kleuren

mooie kleuren

IMG_2871 (1024x768)

Paracas desert

prachtige kust

prachtige kust

nog een vreemde vogel

nog een vreemde vogel

birdman

birdman

 

gewoon de kust volgen

gewoon de kust volgen

IMG_2914 (1024x768)

Paracas

IMG_2925 (1024x768)

Paracas

IMG_2945 (1024x768)

Paracas

IMG_2948 (1024x768)

Paracas

zandhappen

zandhappen

IMG_2968 (1024x768)

zand en water

IMG_2974 (1024x768)

zand en water

IMG_2975 (1024x768)

beetje schuin

IMG_9219 (1024x768)

lucht, water en zand

soms ben je maar een klein stipje in een groot geheel

soms ben je maar een klein stipje in een groot geheel

kamperen in the middle of nowhere

kamperen in the middle of nowhere

IMG_9339 (1024x768)

in the midle of nowhere

zand

zand

oase

oase

zandbuggies

zandbuggies

wannabee zandbuggy

wannabee zandbuggy

uitkijktoren bij Nasca

uitkijktoren bij Nasca

als je erg goed kijkt...

als je erg goed kijkt…

aan de coca

aan de coca

luxe onderkomen

luxe onderkomen

vicuna's

vicuna’s

lama's

lama’s

alpaca

alpaca

kamperen bij onze zuiderbuurvrouw

kamperen bij onze zuiderbuurvrouw

overland camping Cusco

overland camping Cusco

verdwaalde Inka

verdwaalde Inka

verdwaalde toerist

verdwaalde toerist

enorme stenen die perfect in elkaar passen

enorme stenen die perfect in elkaar passen

enorme stenen die perfect in elkaar passen

enorme stenen die perfect in elkaar passen

mooi gebied

mooi gebied

dit schiet niet op natuurlijk

dit schiet niet op natuurlijk

stroomvoorziening

stroomvoorziening

ik heb een potje met vet

ik heb een potje met vet

een brug te ver

een brug te ver

mooi licht

mooi licht

weer herenigd

weer herenigd

blij dat we gegaan zijn

blij dat we gegaan zijn

ze blijven leuk

ze blijven leuk

IMG_3372 (2) (849x1024)

wie is u nou weer?

het blijft bijzonder

het blijft bijzonder

genoeg te zien

genoeg te zien

veel lopen

veel lopen

IMG_3455 (1024x768)

bij de pakken neerzitten

bij de pakken neerzitten

onderweg

onderweg

er gaan veel makke schapen in een auto

er gaan veel makke schapen in een auto

onderweg

onderweg

IMG_3466 (1024x768)

hard rennen naar het licht

IMG_3501 (1024x768)

veel makke schapen in een auto

IMG_3509 (1024x768)

Titicacameer

IMG_3510 (1024x768)

Titicacameer

IMG_3516 (1024x768)

Peruaanse dames

IMG_3534 (1024x768)

toch wel handig zo’n bulbar

IMG_3563 (1024x768)

hostel Arequipa

IMG_3559 (1024x768)

Arequipa

IMG_3579 (1024x768)

hutjes

IMG_3541 (1024x768)

Arequipa

IMG_3549 (1024x768)

wij houden de wacht

 

Categories: FOTO'S | Leave a comment

Foto’s Ecuador

foto’s Ecuador:Ecuador met route

poulier

poulier

Dierenmarkt Otovalo

Dierenmarkt Otovalo

Wim is een reus tussen de Indiaanse bevolking.

Wim is een reus tussen de Indiaanse bevolking.

een kilo kip

een kilo kip

IMG_0658 (1024x768)

opname voor promotiefilm WK voetbal

beetje warm

beetje warm

De Condor

De Condor

Weer opwarmen in de zon

Weer opwarmen in de zon

IMG_5491 (2) (759x1024)

koopvrouw

10270440_638299816258486_3463740872207294291_n (960x720) 10357891_296930157141754_1933737464_n (960x839) 10361220_296929800475123_1161289177_n (960x720) 10370636_296929997141770_2100411576_n (960x805) 10370764_296929983808438_1795464583_n (960x720) 10386002_296929967141773_458074131_o (1024x579)

net uit de pop

10405948_296929913808445_2034595478_n (960x720) 10409995_296930140475089_1372967390_n (960x808)

nog meer vlinders

een zwaar leven

een zwaar leven

Geen tijd om te eten.

Geen tijd om te eten.

cacaovrucht

cacaovrucht

nog even laten rotten

nog even laten rotten

kleine verkoopster met een groot assortiment

kleine verkoopster met een groot assortiment

nevelwoud veel te vroeg

nevelwoud veel te vroeg

IMG_1059 (1024x768)

koffiecorner

IMG_1082 (768x1024)

bijzonder motief

kolibries

kolibries

IMG_5847 (1024x768) (1024x768)

kantoor

IMG_6565 (1024x768)

toekan

brugje naar de observatiepost

brugje naar de observatiepost

nevelwoud

nevelwoud

daaristiedan Cock of the Rock

daaristiedan Cock of the Rock

kolibrie

kolibrie

Motmot

Motmot

IMG_6542

bij het hostel

Birds of Ecuador

vogelparadijs Mindo

keuken

keuken

kantoor

kantoor

ook binnen een plaatje

ook binnen een plaatje

voor ademloze toeristen.

voor ademloze toeristen.

rijke kerken

rijke kerken

Quito

Quito

Roberto en Rosario en hun zelfontworpen huis

Roberto en Rosario en hun zelfontworpen huis

Banos

Banos

IMG_1250 (1024x768)

waterval

een boom van een vent

een boom van een vent

vage constructie

vage constructie

leuke schommel

zweven tussen hemel en aarde

banos

banos

we snappen elkaar

we snappen elkaar

dezelfde visie

dezelfde visie

volgzaam hondje

volgzaam hondje

moet kunnen

moet kunnen

overal bordjes met vluchtroutes

overal bordjes met vluchtroutes

50 jaar Bigi Yari

50 jaar

is dit wel leuk?

is dit wel leuk?

thermale baden

therm(in)ale baden

route des Cascades

route des Cascades

route des Cascades

route des Cascades

route des Cascades

route des Cascades

Tunguaravulkaan

Tunguaravulkaan

glijden en glibberen

glijden en glibberen

Nevelwoud

Nevelwoud

Nevelwoud

Nevelwoud

dat gaat niet schat

dat gaat niet schat

prachtige natuur

prachtige natuur

band plakken

band plakken

onwikkelingshulp

ontwikkelingshulp

wilde paarden in het park Tocopaxi

wilde paarden in het park Tocopaxi

zo mooi

zo mooi

in de wolken

in de wolken

Wim in z'n element

Wim in z’n element

ademloos

ademloos

koud,koud, koud

koud,koud, koud

helemaal happy

helemaal happy

na een hele nacht ijzel

na een hele nacht ijzel

topje van de vulkaan

topje van de vulkaan

een reisdroom

een reisdroom

zonsondergang Cotopaxi vulkaan

zonsondergang Cotopaxi vulkaan

Bijna dakloos

Bijna dakloos

de dames op het dak

de dames op het dak

muziekcorps op het dak

muziekcorps op het dak

niet helemaal helder meer

niet helemaal helder meer

aanvaring

aanvallen

oeps

oeps

IMG_7343 (1024x768)

eten in overvloed

kijk je uit

kijk je uit

blauw meer

blauw meer

MVI_7479_0001 (1024x576)

man met haai

's nachts naar de vismarkt

’s nachts naar de vismarkt

IMG_1662 (1024x768)

vismarkt

kust

kust

kitesurfing

kitesurfing

waakhond

waakhond

kust isla de la Plata

kust isla de la Plata

nog even snorkelen

nog even snorkelen

the Pacific

the Pacific

diner voor twee

diner voor twee

enorme tonijnen

enorme tonijnen

trots

trots

trots

trots

IMG_7442 (1024x768)

tuna

stukje gefileerde vis

stukje gefileerde vis

houten vissersboten in Manta

houten vissersboten in Manta

pelikanen

pelikanen

wat moet je met zo'n ding?

wat moet je met zo’n ding?

bei uns ist alles groβer und besser

bei uns ist alles groβer und besser

schildpaddenopvang

schildpaddenopvang

IMG_7866 (1024x768)

kustweg

blue-foot boobies

blue-foot boobies

fregatvogels

fregatvogels

Yes!!

Yes!!

YES!

YES

Yes!!

YES

een langousta

een langousta

IMG_1888 (1024x768)

gestoken door een rog

Haute Cuisine met de Franse slag

Haute Cuisine met de Franse slag

oude cathedraal

oude cathedraal

nieuwe cathedraal

nieuwe cathedraal

IMG_1912 (1024x768)

woest water

Loja

Loja

bewerkte deuren

bewerkte deuren

Categories: FOTO'S | Leave a comment

Foto’s Colombia

Foto’s Colombia:

Colombia met route

Colombia met route

kleurenpracht op de boulevard

zon zee strand en een bootje

zon, zee, strand en een bootje

jongetje met geiten

jongetje met geiten

vissers in de vroegte

vissers in de vroegte

samen met de kippen afwassen

samen met de kippen afwassen

de daktent

de daktent

eigen zwembad

eigen zwembad

IMG_0021 (800x600)

baai van Taganga

op weg naar Minca

op weg naar Minca

koffieplant

koffieplant

bamboebos bij Minca

bamboebos bij Minca

het wonder is geschied

het wonder is geschied

verse vis

verse vis

eindelijk op de foto

eindelijk op de foto

snorkelen bij een rotsstrandje

baai van Taganga

veel netten

verwarde netten

afscheid van Taganga

afscheid van Taganga

IMG_4445 (800x600)

onderweg naar Cartagena

de nieuwe slaapkamer

de nieuwe slaapkamer

M'n nieuwe keuken

de nieuwe keuken

m'n nieuwe vaatwasser

de nieuwe vaatwasser

uitstekende staat van onderhoud

uitstekende staat van onderhoud

moddervulkaan

moddervulkaan

Cartagena

Cartagena

We kunnen er gemakkelijk nog bij

dat lukt wel

Mompos

Mompos

IMG_0118 (800x600)

verkoop van fruit

Mompos

Mompos

IMG_0129 (800x600)

schuilen

de tijd heeft stilgestaan

de tijd heeft stilgestaan

Mompos

Mompos

bomen onderweg

een boom aan het water

Andes

Andes

herdenking slachtoffers

herdenking slachtoffers

groentemarkt

groentemarkt

De dames onderhandelen

de dames onderhandelen

een kerk, een boom, een fontein

een kerk, een boom, een fontein

IMG_0045 (1024x768)

villa de leiva

grootste plein van Colombia

grootste plein van Colombia

toevalstreffer

toevalstrefferkleihuis kleihuis

het is een kwestie van balans

het is een kwestie van balans

uit m'n comfortzone zo de afgrond in

uit mijn comfortzone zo de afgrond in

IMG_0008 (2) (1024x768)

zoutcathedraal

nog meer kruizen

kruis

IMG_0011 (2) (1024x768)

knap gedaan

IMG_0040 (1024x768)

gesneuvelde vlinders

IMG_0054 (1024x768)

prachtige huizen

IMG_4649 (1024x768)

prachtige huizen

IMG_4696 (1024x768)

mooi

omgeving van Salento

omgeving van Salento

er zijn betere plekjes dan Bogota

er zijn betere plekjes dan Bogota

Finca

Finca

dondersteentjes

dondersteentjes

prachtige omgeving

prachtige omgeving

IMG_0251 (600x800)

hoogste palmbomen ter wereld

kolibrie

kolibrie

IMG_0305 (800x600)

mooi

bamboetrap

bamboetrap

prachtige deuren

prachtige deuren

Delfs blauw in Colombia

Delfs blauw in Colombia

elke deur is anders

elke deur is anders

kleurrijke patio's

kleurrijke patio’s

rijpe koffie

rijpe koffie

bonen drogen op de brug

koffiebonen drogen op de brug

IMG_0271b

onderonsje

onderweg naar Salamino

onderweg naar Salamino

verbouwing van het hek

verbouwing van het hek

slecht voor z'n ego

slecht voor z’n ego

prachtig hotel van Mauricio

prachtig hotel van Mauricio

ei in een kopje in Salamino

ei in een kopje in Salamino

IMG_5245

hangmannen

Tatacoa Desert

Tatacoa Desertleuk wakker worden leuk wakker worden

Wim z'n studio

Wim z’n studio

Uit de verte een mooie cathedraal bij Ipiales

Uit de verte een mooie cathedraal bij Ipiales

 

 

 

 

 

Categories: FOTO'S | Leave a comment